Frits 的个人资料It's a small world照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
It's a small worldDANK VOOR JE BEZOEKJE; LAAT EVEN EEN BERICHTJE ACHTER IN MIJN GASTENBOEK 5月18日 VerwonderingVerwondering 5月3日 Vrede en Liefde ( 4 / 5 mei )Vrede en Liefde
( 4 / 5 mei) Vrede is als iets onbestemds je kan het proeven in de natuur als iets ongewoon moois en zuiverheid. Maar het kan ook geweld aangedaan worden door alles wat we nu uit het verleden met ons mee dragen gevoed door macht, vernietiging en dood. We lijken het mee te dragen van gisteren naar morgen en overmorgen. We wensen elkaar elke zondag in de kerk Gods vrede toe, alsof het Gods vrede is en niets met ons te maken heeft; een vrede die blijkbaar niet in ons hart woont. Vrede kent geen macht, harteloosheid en het staat niet naar het leven. Vrede is de vervulling van de liefde in ons hart. Alleen als zij beiden samen smelten en we ze in een sterke drang doorgeven willen aan elkaar, opdat we bij elkaar ons veilig voelen, en we vanuit de vrede en liefde bij elkaar mogen zijn wie we zijn voor vandaag, gisteren en morgen koesterend dit grote goed opdat harten niet meer gebroken worden door verlies van hen die niet verloren mochten gaan en ook morgen niet verloren mogen gaan. Frits (3 mei 2009) 4月24日 Kracht van het levenKracht van het leven In de herfst zag ik het leven langzaam weg vloeien. Blaren vielen af en planten verdorden. De vogels deden een tandje langzamer en de vissen waren diep weggedoken in de diepte van het water bijna op de bodem. Hard bevroren werd de grond, niets meer leek te leven, het leven leek niet meer te zijn Terwijl de koude nog regeerde kopten de eerste lente boden zich aan. Tekenen van leven werden alom zichtbaar in jong groen, in parmantig zwemmende dons bolletjes. De vogels ontwaakten en zongen hun lied om de ander te bekoren. Ook de zon doet zijn best en laat alles zichtbaar groener worden. Feestelijk ontvouwt het leven zich weer in volle kracht en pracht. Mens en dier blikken vol optimisme de toekomst tegemoed, immers de kracht van het leven gaat niet verloren maar neemt ons in al zijn kracht mee om te alle tijden te overleven. Frits ( 24-04-2009) 4月19日 Zelfs een Held............."Zelfs een held heeft wel eens een misverstand in zijn denkraam, dat men hem in de schoenen kan schuiven." Marten Toonder 4月10日 Ongerijmde gedachtenOngerijmde gedachten
Als een biljartlaken strekt de groene vlakte zich voor me uit. Zij trekken sporen door de vlakte, geen spoor achter zich latend. Ook hun gedachten laten ze achter zich daar ze niets dachten en niemand kan weten wat ze dachten. Statig staat een grijs gestalte mismoedig over de groene vlakte te turen en overpijnzend en overdenkend of er deze dag nog iets te eten zal zijn en ziende dat de groene vlakte het eten aan zijn scherpe blik onttrekt. Maar de gevederde vrienden die hun sporen door de groene vlakte trokken, weten dat ze niet van honger omkomen, immers de groene vlakte is hun maaltijd. De statige grijze gedaante heeft zijn lange nek ingetrokken, overpijnzend of hij nu weg zal vliegen of straks, als de honger te groot zal zijn, om elders een rimpeloze vlakte te zoeken die niet met groen bedekt is. Luid krijsend, vliegt hij dan naar waar.... zijn gedachten achter zich latend en niemand zal weten wat hij gedacht heeft. Want alle gedachten verwaaien met de wind en zo ook de mijne stel ik mijmerend vast. Frits ( 29-12-2009) Kan ik geloven?Kan ik geloven ?
kan ik geloven dat na de nacht de dag komt? Kan ik geloven dat na de duisternis het licht komt? Kan ik geloven dat na de winter de lente komt? Kan ik geloven dat honger en dorst normaal zijn? Kan ik geloven dat oorlogen nuttig zijn? Kan ik geloven dat oorlogsslachtoffers nodig zijn? Kan ik geloven dat ernstige ziekte rechtvaardig is? Kan ik geloven dat kleine kinderen achter moeten blijven Kan ik geloven nee ik kan niet geloven dat het verdiend is Kan ik geloven ja ik geloof in het onbegrip van de jonge moeder die haar einde ziet naderen
kan ik geloven ja ik kan geloven dat zij geen toekomst meer hebben Kan ik geloven ik geloof dat ik niets begrijp van deze harde wereld Kan ik geloven ik kan niet geloven dat er geen liefde meer is Kan ik geloven Ik kan geloven dat mensen ontroostbaar zijn Kan ik geloven ik kan geloven in de uitzichloosheid van hun leven Kan ik geloven in de rechtvaardigheid die het geloof zou moeten inhouden? Kan ik geloven in de medemenslijkheid voor hen die het nodig hebben? Kan ik geloven geen idee of ik nog in mijzelf kan geloven Kan ik geloven ik kan misschien beter ophouden met geloven Kan ik geloven geloven in de verschrikkingen van de wereld? Kan ik geloven in alle mooie dingen en mijmeren over liefde en mededogen? Kan ik geloven ach geloven in dat wat zo ver weg lijkt? Frits ( 29-12-2009) De TweesprongDe Tweesprong
Het zwerk en mijn denken lijken bezwangerd door onrust in al zijn facetten. Het verleden probeert me vast te houden om niet te hoeven loskomen van het bekende, het vertrouwde waarin mijn wortels zijn. Het verleden zo vertrouwd met zo veel zekerheden waarin ik elk plekje ken.
Vandaag gaat zo maar heen naar morgen. Oh ik zou zo graag willen blijven in gisteren, vorige week, vorig jaar. Het vertrouwde was reeds ondermijnd; gisteren en de zekerheid zijn vandaag reeds
een vage niet te duiden en ongrijpbare schim Ik weet, ik moet naar morgen maar laat mij hangen in gisteren het vertrouwde verdergaan Maar de tijd is onverbiddelijk en laat mij de tweesprong zien waarvan ik moet kiezen
om verder in te gaan. Nee de tweesprong biedt geen soelaas, mijn denken, doen en bestaan zijn ontregeld. Onvermijdelijk moet ik de scheidslijn overgaan, overgaan naar een nieuwe levensfase.
Ja ik sta op de tweesprong en zal moete kiezen: vasthouden aan gisteren en
krampachtig koesteren de zekerheden van toen of voortgaan naar morgen het onbekende. laat ik maar even wachten want de draaikolk stopt nog niet en weet ook niet of die ooit zal stoppen. Frits 03-03-2009 |
|
||||
|
|
